Śnieguliczka Chenaulta ( Symphoricarpos x chenaultii) jest mieszańcem powstałym ze skrzyżowania północnoamerykańskich gatunków: S. orbiculatus i S. microphyllus

OPIS:
   Swobodnie rosnąca śnieguliczka Chenaulta będzie gęstym, blisko półtorametrowym krzewem z łukowato wygiętymi, przewisającymi aż do ziemi cienkimi gałązkami. Małe, 10-15 mm długie listki o niebieskawym odcieniu rozwijają się bardzo wcześnie wiosną i pozostają na krzewach aż do nadejścia silnych mrozów - zwykle opadają około Nowego Roku, w cieplejszych rejonach Polski mogą utrzymywać się do wiosny. Śnieguliczka Chenaulta jest zielona przez około 9 miesięcy w roku.
   Drobne, ale bardzo nektarodajne różowoczerwone kwiatki rozwijają się od lipca do września, od sierpnia krzewy zdobią czerwonawe owoce.
   W odróżnieniu od pospolitej śnieguliczki białej, śnieguliczka Chenaulta zupełnie nie daje odrostów od korzeni, nigdy nie będzie ekspansywnym chwastem.
   Bardzo dobrze znosi przycinanie. Ta właściwość, oraz fakt, że jest gęsta i zielona przez 3/4 roku, sprawia, że śnieguliczka Chenaulta jest znakomitym materiałem na 1-1,5 - metrowe swobodnie rosnące szpalery lub niskie (ok 0,5 metra wysokości) strzyżone żywopłoty obwódkowe.

UPRAWA:
   Ta śnieguliczka może rosnąć praktycznie na każdej glebie, nawet na suchej i piaszczystej, w słońcu i ocieniona.
   Przeciętne zimy znosi dobrze. Podczas długotrwałych, silnych mrozów mogą przesychać cienkie gałązki, ale znakomicie regeneruje.
   Wolna od chorób.

Śnieguliczka Chenaulta to ceniona roślina miododajna.

Śnieguliczka Chenaulta, kawałek strzyżonego żywopłotu.

Niebieskawe listki i czerwone pędy świetnie komponują się z zieloną żabką.